Użycie leków psychotropowych umożliwia ingerencję w naturalne szlaki pobudzania i hamowania przez neurotransmitery (serotoninę, noradrenalinę, dopaminę i inne) licznych ośrodków mózgowych i za pośrednictwem zmiany ich aktywności wygaszanie objawów chorobowych.

Dostępnych jest obecnie ponad sto leków psychotropowych o odmiennych mechanizmach działania.

Ze względu na wskazania terapeutyczne można przyporządkować je do następujących grup:

  • leki przeciwdepresyjne
  • leki normotymiczne (stabilizujące nastrój – leczenie i profilaktyka nawrotu epizodu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych)
  • leki przeciwpsychotyczne (leczenie schizofrenii i innych zespołów przebiegających z objawami wytwórczym: omamami i urojeniami)
  • leki stosowane w terapii zaburzeń otępiennych
  • leki stosowane w terapii uzależnień
  • leki uspokajające i nasenne

Jedynie nieliczne substancje chemiczne, głównie z ostatniej grupy, wykazują potencjał uzależniający i z tego względu ich stosowanie ogranicza się do objawowego (incydentalnego) i krótkoterminowego.  W farmakoterapii depresji, zaburzeń lękowych czy psychotycznych wykorzystywane są leki, których skuteczność terapeutyczna wiąże się z ich działaniem na mechanizm inicjujący powstawanie symptomów chorobowych.

Leczenie ma więc charakter przyczynowy i nie grozi wytworzeniem zależności fizycznej bądź psychicznej.

dr Jacek Leszczyński